Daktilo Aziz

Daktilo Aziz!
Doctrine!

*
Aziz, 1962, Almanya doğumlu. Patvia ailesinin bebeği.. Benim en yakın arkadaşım ve en içten tutkum.
Daktilo değil de sırdaşım gibi.
Derdimi anlatmam, bir sayfa yazabilmem saatler sürüyor, büyük bir sabır gerektiriyor. Yazımı alışkın olduğumun dışında, tuşların yerini bulamıyorum… Bu yüzden zamanda bonkör olmam şart… Klavyesi başka, tuşlar bizim alışkın olduğumuz düzende değil. Hatta aklımdakini yazana kadar çoğu zaman yazının başını da unutuyorum =) Harfleri bulamıyorum, boşluklar tam oturmuyor kimi zaman felç iniyor ama iyiyiz… O benim her-şe-yim!

Vakit kaybettirdiği doğru… Ancak…
Sende bir düşün, alışkın olmadığın her şeyle nasıl vakit kaybediyorsun?
Alışkın olmadığın bir duyguyla, vücuduna aşk bulaştığında…
İlk kez kaybettiğinde ve ilk kez kazandığında, olanları anlamlandıramadığında…
Bir düşün nasıl sabretmek gerekiyor.

Hayat gibi Aziz biraz, hız kazanmak için tecrübe gerekiyor.
Bırakmadan ve yılmadan, yazmak ve anı biriktirmek gerekiyor.

Aziz’i dostlarım iyi tanır, hemen hemen hepsine birer mektup yazmışlığım var.
Çoğunlukla hepsi komik mektuplar, sonuçta bir tren camından uzatılmıyorlar.
Bende bazılarının kopyaları var, hala okuyup gülüyorum.
Nasıl güzel dostlar biriktirdim nasıl! Nasıl güzel anılar!

Aziz’in hayatıma girişi de manidar.
Çalışan iki dedenin torunu ve çalışan bir babanın kızıyım.
Çalışma hayatım onlar kadar erken başlamadı ancak Aziz, kazandığım ilk parayla satın aldığım ilk mükemmel şey.
Kendime aldığım en anlamlı hediye.
2010 yılında, matematik özel dersi verip kazandığım ilk parayla geldi hayatıma.
Kareköklü sayılar hayatımın bir alanında işe yarayacakmış hakikaten!
Tanrım! Öğretmenlerim haklı çıktı!

Bir tane de pikap satın alacağım ileride. Zamanı var. Totemi var.
Pikap alabilmem için hayatımı birleştireceğim adamı bulmam gerekiyor ve bence imkânsıza kumar oynadık çocuklar =) Tabi bulduğunuzu sanabilirsiniz ama önemli olan karşı tarafında aynı fikirde olması. Anladınız inceyi? Zamanı var.
*
Buradaki yazılar, emin olun ki önce Aziz ile yazıldı ve muhtemelen yazının gidişatı bambaşka olacaktı.
Ancak o kadar yavaş yazıldı ki, yine muhtemelen ben, yazabilene kadar yazmak istediğimi unuttum.
Olsundu, bu da onun totemiydi.

Aziz’in adını çok sevdiğim bir dostum koydu.
Aldıktan bir gün sonra kendisini rakıya götürdük, klavyesinin üstünde bardakları tokuşturduk, istedik ki onunda gönlü hep bizimle olsun.
O günden sonra Aziz, en yakın arkadaşım oldu.

Burada da Aziz’le olan sohbetimizden arta kalanları ekleyeceğiz.
Aziz duymak istediklerinizi değil, gerçekleri söylüyor.
Kimi zaman az lafla çok şey anlatıyor.
Bize eşlik edin.
Umarım sizin içinde keyifli olur.

Sevgiler,
M.
vintage_typewriter_avatar_by_kezzi_rose-d7efq5r

2 thoughts on “Daktilo Aziz

  1. Merhaba Merve, yazıların çok samimi beğenerek okudum bloğunu… Bu sayfadaki huzur veren şarkının kime ait olduğunu paylaşabilir misin? Tekrar tekrar dinlemek isterim..

Benimle fikrini paylaş